Το Angry Rant

Το Angry κεφαλίδας εικόνας Rant 2

Ένα έθνος του Μωρά

1 Φλεβάρη 2009 από το Angry αλαζονικό

«Κανείς δεν δίνει σε εσάς. Θα πρέπει να το πάρει. "
- Ο Πληροφοριοδότης

Στις 13 Ιανουαρίου υψηλό παιχνίδι μπάσκετ σχολείο έλαβε χώρα μεταξύ του Συμφώνου Σχολή και Dallas Academy, ένα παιχνίδι που το Σύμφωνο σχολείο θα καταλήξει νίκη με σκορ 100-0. Αλλά υπάρχει πολύ περισσότερο σε αυτή την ιστορία όχι μόνο το σκορ, καθώς το Ντάλας Academy είναι ένα σχολείο που ειδικεύεται στην εκπαίδευση των παιδιών με διάγνωση μάθηση διαφορές », όπως η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής ή δυσλεξία. Κατά τις ημέρες μετά το παιχνίδι, τα εθνικά μέσα επικοινωνίας πήρε στα χέρια της ιστορίας, με αποτέλεσμα την firestorm της διαμάχης σχετικά με τη δεοντολογία του υψηλού μαθητικού αθλητισμού καθώς και οι κανόνες του ευ αγωνίζεσθαι. Το Σύμφωνο Σχολή έχει απολύθηκε από προπονητής μπάσκετ τους ο οποίος κατηγορήθηκε για τη λειτουργία μέχρι το σκορ να φτάσει το σήμα 100 σημείων, καθώς φέρεται ότι χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα άμυνάς Τύπου δικαστήριο σε όλο το παιχνίδι, παρά την ύπαρξη 59-0 προβάδισμα μετά από το δεύτερο τρίμηνο.

Αν και συμφωνώ κατ 'αρχήν ότι το Σύμφωνο Σχολή ήταν λάθος αν ήταν πράγματι ανεβαίνει το σκορ ή χρησιμοποιώντας μια πλήρη υπεράσπιση Τύπου δικαστήριο στη συνοικία κλείνοντας, πιστεύω επίσης ότι η διαμάχη έχει να κάνει περισσότερο κακό παρά καλό για την ψυχή που εμπλέκονται όλων.

Στον επαγγελματικό αθλητισμό, υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως πνεύμα της ευγενούς άμιλλας. Μια ομάδα θα (το πιθανότερο), δεν τρέχει μέχρι το σκορ σε μια άλλη ομάδα, από σεβασμό προς το παιχνίδι και ο αντίπαλος. Στο μπέιζμπολ, αν μια ομάδα έχει έναν 13-0 οδηγήσει στην 8η inning, δεν πρόκειται να αιωρούνται μακριά σε μια αρίθμηση 3-0, ούτε και πρόκειται να αποτελέσουν κλέβει βάσεις. Ωστόσο, δεν πρόκειται να κάνει εσκεμμένα λάθη ή να λάβει κακή κούνιες. Θα παίξει το παιχνίδι, αλλά όχι σε επίπεδο που να φέρουν σε δύσκολη θέση τους αντιπάλους τους περαιτέρω. Το ίδιο συμβαίνει και στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο και το μπάσκετ, όπου μια ομάδα δεν θα συνεχίσει να σκοράρει κατά βούληση, αλλά επίσης δεν θα παραδώσει την μπάλα στον αντίπαλο και να πει "Εδώ, να προχωρήσει και να κάνει τον εαυτό σας να αισθανθείτε καλύτερα." Αν θα συνεχίσει να σκοράρει, ή αν έδωσαν τα συγκρουόμενα σημεία έλεος ομάδα, δείχνει έλλειψη gamesmanship, και κανείς δεν φαίνεται καλό.

Υπήρχε σίγουρα μια ανάγκη που περιέχεται στην προαναφερόμενη υψηλής παιχνίδι μπάσκετ του σχολείου. Το Σύμφωνο σχολείο είχε κερδίσει το παιχνίδι μετά το πρώτο τρίμηνο, και όταν ήταν 59-0 κατά το ήμισυ, θα μπορούσαν να έχουν (και θα έπρεπε να) λάβει το πόδι τους από το φυσικό αέριο. Παίξτε άμυνα, αλλά δεν κλέβουν και δεν πιέζει. Πάρτε πλάνα, αλλά δεν Μέσος αμέσως, και να μην πυροβολούν τριάρια. Με άλλα λόγια, να δοθεί μια καλή προσπάθεια, αλλά δεν πάνε όλα έξω.

Φυσικά, αυτό δεν συνέβη, και τώρα το Σύμφωνο σχολείο ζητώντας συγνώμη για τη νίκη του παιχνιδιού, και τώρα επιδιώκουν να χάσει το παιχνίδι, ακόμη και αν το Ντάλας Ακαδημία δεν έχει κερδίσει ένα παιχνίδι σε διάστημα τριών ετών.

Και εδώ είμαστε, για άλλη μια φορά, να πάρει χτυπημένο στην υποταγή για το πώς τα παιδιά πρέπει να περιφρουρηθεί και να φροντίσει και για το πώς πρέπει να τους πούμε ότι μπορούν να είναι ό, τι θέλουν και ότι η ζωή δεν είναι τίποτα, αλλά τα τριαντάφυλλα και τα σύννεφα και τη σοκολάτα βρύσες!

Pfft.

Η ιδέα της «Μπορείτε να είστε ό, τι θέλεις" είναι μια χαρά για επτά ετών που θέλει να είναι ένα πειρατικό. Αλλά όταν το ίδιο το παιδί είναι 16 χρονών και, ελλείψει γυμνάσιο, μια δόση της πραγματικότητας πρέπει να θέσει σε, και γρήγορα. Διότι σε αυτό το σημείο, μαμά και ο μπαμπάς δεν μπορεί να τους χαϊδεύω πια και που χρειάζονται για να κατεβείτε τις ουρές τους και να αρχίσουν να κερδίζουν τη ζωή τους.

Φυσικά, δεν είναι σαν το παιδί θα αποτύχει, γιατί οι δάσκαλοι δεν μπορούν να δώσουν τις κακές τους βαθμούς χωρίς να απειλούνται με μήνυση από τους γονείς, ακόμη και αν το παιδί γνώριζε υπήρχε μια δοκιμή και ήξερε τι να σπουδάσουν. Αλλά ίσως το πιο σημαντικό, το παιδί γνώριζε τους γονείς του θα έρθει στις ενισχύσεις του και να διασώσει τον έξω, ακόμα κι αν ποτέ δεν έμαθε την αξία της σκληρής δουλειάς ημέρες, αντί για τη λήψη της διαδρομής ψυχολογία BS και μόλις παραδίδοντας τα παιδιά τα πάντα τους. Δεν είναι απορίας άξιο Clint Eastwood αποκάλεσε «Το μουνί γενιάς." Και μάντεψε τι; Όταν Dirty Harry συνομιλιών, μπορείτε να ακούσετε.

Αλλά σοβαρά, ο καθένας, θα μπορούσαμε να θέσουμε ένα τέλος σε αυτό; Τις νέες γενιές πρέπει να μάθουν ότι δεν μπορούν (και δεν θα) κερδίζει πάντα, και ότι ο μόνος τρόπος που μπορούν να αναπτυχθούν, είναι να διδαχθούμε από αυτό. Πίσω στο παιχνίδι μπάσκετ: Αν το να χάσει η ομάδα έπαιξε όλο το παιχνίδι και ποτέ δεν εγκατέλειψε, στη συνέχεια, έμαθαν κάτι. Παρά την δυσοίωνη έκβαση, επρόκειτο να συνεχίσουμε την προσπάθεια, διότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο θα αποδώσει καλύτερα, το οποίο βασίζεται χαρακτήρα. Δεν μπορείτε πάντα να κερδίζει, αλλά η προσπάθεια είναι εξίσου σημαντική. Ωστόσο, εάν η ομάδα παραδόθηκε σημεία από την αντιπολίτευση, ή ίσως να ρίξει στο παιχνίδι, τότε δεν μαθαίνουν από αυτό δεδομένου ότι δεν είχε κερδίσει. Ήταν από οίκτο που κέρδισε το παιχνίδι και τίποτα άλλο. Και κάποια μέρα, ότι κρίμα θα εκδηλωθεί σε κάθε παιδί σε αυτή τη χώρα των οποίων οι γονείς δεν τους επιτρέπουν να εργαστούν για ανταμοιβές τους, και ότι θα οδηγήσει μόνο σε μια πολύ επικίνδυνη αίσθηση του δικαιώματος.

Και αυτό είναι το πρόβλημα, παιδιά. Είμαστε ένα έθνος αύξηση των μωρών, ένα έθνος whiners και quitters, αντί για την επόμενη γενιά ηγετών. Παιδιά θέλουν τα πάντα, και τις περισσότερες φορές δεν είναι, εξίσου ανόητο οι γονείς τους το δώσει σε αυτούς.

Υπάρχει μια σαρωτική έννοια μεταξύ των αιμορραγία PC'ers καρδιά αυτής της χώρας ότι όλοι είναι το ίδιο, και ότι όλοι θα πρέπει να δοθεί μια ίση πιθανότητα. Αυτό ακούγεται καλό, σε κεφάλαιο, αλλά σε ένα ορισμένο σημείο, όλοι δεν είναι ίσοι, αυτός είναι ο λόγος ο καθένας δεν μπορεί να πάει στο κολέγιο, γιατί ο καθένας δεν μπορεί να είναι εκατομμυριούχος, και γιατί ο καθένας δεν μπορεί να είναι πρόεδρος. Κοιτάξτε, αν θα μπορούσε να παίξει αριστερό πεδίο για την Philadelphia Phillies, θα ήθελα. Αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι αρκετά καλός. (Επίσης, είμαι φυσικά δεύτερη baseman, έτσι θα ήμουν εκτός θέσης κι αλλιώς.) Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι η Αμερική γίνεται μια γη για τους ανθρώπους που θέλουν να είναι κουτάλι τα πάντα τροφή, και συνεχίζουμε να το αφήσει να συμβεί. Είναι που συμβαίνουν στα σχολεία μας ήδη? Όταν πάει να τελειώσει; Οι άνθρωποι που τιμωρούνται για exceling σε κάτι, διότι είναι εις βάρος κάποιου άλλου.

Αν είστε λειτουργία ενός μαραθωνίου, θα κυνηγήσει ο τύπος μπροστά σας, και μόλις τον περάσετε, θα κυνηγήσει τον επόμενο τύπο μπροστά σας. Αυτό είναι το πώς μπορείτε να πάρετε καλύτερα σε αυτό? Όταν υπάρχει κάποιος μπροστά σου, όταν έχεις τον ανταγωνισμό, θα προσπαθήσει περισσότερο και θα έχετε καλύτερα. Αν ο τύπος που ήταν πίσω από επιβραδύνθηκε επίτηδες για να σας αφήσει να τον πιάσουν, δεν έχετε πάρει καλύτερα. Ο διαγωνισμός επέτρεψε το ίδιο ακριβώς που πρέπει να περάσει, και ποιο είναι το μάθημα αυτό;

Υπάρχουν δύο τύποι ανθρώπων στον κόσμο: αυτοί που μπορούν και εκείνων που δεν μπορούν. Εάν είστε ένας από τους λίγους που μπορούν, τότε να προχωρήσει και να το κάνουμε. Αλλά αν δεν μπορείτε, θα πρέπει να προσπαθήσει περισσότερο μέχρι μπορείτε. Κάτω γραμμή: Πρέπει να υπάρξει ένας ηττημένος έτσι μπορεί να υπάρξει νικητής.

Και εάν δεν είστε ένας νικητής, το μόνο πράγμα που κατέχουν σας πίσω είναι οι ίδιοι.

Σχετικές Blogs

Μοιραστείτε και απολαύστε:
  • Digg
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google
  • MySpace
  • Reddit
  • StumbleUpon
  • Technorati
  • TwitThis

Tag s: · · 2 σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

2 απαντήσεις μέχρι τώρα ↓